Struunen

Maart

2012-03-07T12:54:00.003-08:00

Maart is vaak een maand van uitersten. IJs en sneeuw is mogelijk maar ook volle terrassen en natuurlijk de eerste bloeiende crokussen.
De Eemshaven heeft tegenwoordig ook twee gezichten. Beton, vrachtwagens, veel ge-en verbodsborden, maar ook nog steeds de weidsheid van het wad en het steeds terugkerende eb en vloed met zijn kreekjes en poeltjes.

het oogt misschien wat saai maar voor wie er oog voor heeft is er zelfs aan de dijk bij de Eemshaven genoeg te zien en te beleven.

In ieder geval voor een middagje struunen in maart

Zolang je er nog kunt komen moet je er van profiteren, het zou me niets verbazen als de hele Eemshaven straks net als het haventerrein van Delfzijl verboden gebied word. Voor mensen in ieder geval, vogels worden nog gedoogd.

Kale plekken

2012-02-23T12:47:00.000-08:00

Nu de laatste restjes sneeuw en vooral ijs in rap tempo verdwijnen valt op hoe bruin het gras is geworden.
Blijft het in een zachte winter gewoon groen, twee weken vorst en sneeuw zorgen voor een dofbruin landschap.
kon ik eind januari nog meerdere soorten paddestoelen vinden, nu moet ik weer een half jaar wachten (uitzonderingen daargelaten).
Er zijn echter soorten die schijnbaar niets om het weer geven, of het nu 10 graden vriest of 25 graden boven nul is, zij zijn er altijd. En niet alleen op beschutte plaatsen, nee, onder de meest miserabele omstandigheden groeien en bloeien zij.
Korstmossen zijn wel gevoelig voor luchtverontreiniging . Stikstof Ammoniak enz. zijn van invloed op het al dan niet voorkomen van bepaalde soorten en ook korstmossen kunnen uitsterven. Het valt alleen bijna niemand op. Korstmossen worden wel gebruikt als indicatorsoort voor de luchtkwaliteit
Wat dacht je van een dakpan, s`Winters hartstikke koud en blootgesteld aan alle winden, s`zomers heerst er een woestijnklimaat, en dat alles op een kale ondergrond waar geen greintje voedingsstof inzit.
Korrstmossen groeien op plekken waar bijna geen enkele andere plat het kan volhouden. Op steen,beton, hout (ge- of ongeverfd), stoeptegels,asfalt, dakleer, ja zelfs op asbest kun je korstmossen zien.
Met korstmossen laat de natuur zien dat zij voor elk ondergrond of substraat wel een oplossing heeft.
De natuur houdt niet van kale plekken en zelfs de grote zandverstuivingen op de veluwe worden gestoffeerd door korstmossen.
Ook de moderne mens houdt niet van kale plekken gezien het toenemend aantal personen met een tatoeage. en voor een tatoeage heb je ook een kale plek nodig.
Wat dat betreft lijkt de mens wel wat op Moedertje Natuur.
Ik wacht nog steeds op de eerste mens met een korstmos op zijn (of haar) kale kruin.
Volgende foto`s laten alvast wat mogelijkheden zien.

Van boven naar beneden:
Kastanjebruine schotelkorst
Oranje dooiermos
Citroenkorst spec (onzeker)
Witte schotelkorst
Kerkcitroenkorst

Er zijn ongeveer 650 soorten, keus genoeg dus....

Energie besparen

2012-02-08T13:27:00.000-08:00

Ondanks het vooralsnog niet doorgaan van de "Tocht der Tochten"blijft het nog erg koud.
Voor de dieren die moeten overleven in deze vrieskou is het niet alleen verstandig maar ook een levensvoorwaarde om energie te sparen.
Energie besparing is voor de wat grotere dieren die geen beschutting onder de grond of in de strooisellaag kunnen zoeken een absolute vereiste om deze winter te overleven.
Zoogdieren zoals Reeën en Hazen zetten de spijsvertering op een laag pitje en proberen zo min mogelijk energie te verdoen. Ook vogels passen deze strategie toe. In de spaarzame open plekken verzamelen zich allerlei eenden, Meerkoeten en Knobbelzwanen. Ze laten zich nu van vrij dichtbij fotograferen maar je moet oppassen dat je ze niet opschrikt, want die ene keer dat ze wegvluchten kan ze net dat beetje laatste energie kosten om deze periode door te komen.
Deze Knobbelzwaan bleef rustig zitten.en dagdroomt wellicht over betere tijden

Er is trouwens een zoogdier die de winter schijnbaar gebruikt om juist zoveel mogelijk energie kwijt te raken, er zijn zelfs wedstrijden wie zijn energie het doelmatigst verbrand, sommige van die wedstrijden gaan zelfs over meer dan 200 km.
Soms met een groepje

Soms ook alleen....

Als de Knobbelzwaan dit zou weten zou hij er zijn statige kop over schudden.

Zoveel energie verspillen in de winter grenst aan doodsverachting.

Gelukkig kunnen wij onze energie weer kopen in de supermarkt en krijgen wij onze warmte aangeleverd van de (kolen)centrales.

Zolang dat nog kan kunnen wij onze rondjes blijven rijden, of het nu een rondje Schildmeer is of een rondje Friesland, Wij overleven het met gemak.

Frozen planet

2012-01-29T15:24:00.000-08:00

Velen zagen deze serie van de befaamde britse documentairemaker Sir David Attenborough op tv in de afgelopen weken.
Terwijl buiten de herfst onverminderd doordruilde volgden de beelden van ijsbergen, besneeuwde toendra`s, gletjsers en poolzeeën al dan niet gevuld met ijsberen, pinquins en sneeuwuilen elkaar in rap tempo op. Beelden die een gewone sterveling waarschijnlijk nooit te zien zal krijgen, anders dan op plasma led of beeldbuis. Maar gezien de weersverwachting wordt ook Nederland nu eindelijk onderdeel van "Frozen planet". De eerste wedstrijden zijn al bijna vastgelegd terwijl de eerste centimeters ijs nog moeten vriezen.
Toch zijn de eerste voortekenen al duidelijk.

Toegegeven, niet zo spectaculair als de beelden van Attenborough maar ook in Nederland kun je mooie ijsbeelden zien, je moet het alleen in de wat kleinere dingen zoeken.
Riet zorgt door z`n holle stengel tijdens een strenge winter tenminste nog voor enige zuurstof onder de ijslaag.

Voor schaatsers is het riet minder leuk, eenieder die wel eens met zijn schaats op een rietstengel is gaan staan weet waar ik het over heb.
Ondanks de koude kom je ook nu nog insecten tegen, niet veel, maar ze zijn er wel!!
Dit Meeldauwlieveheersbeestje is dankzij z`n natuurlijke antivries bestand tegen de nederlandse winters en uit onbetrouwbare bron las ik dat ze ook nog een al dan niet strenge winter kunnen voorspellen. Vind je ze in een holte in een boomtak dan wordt de winter zacht, bevinden ze zich in de strooisellaag dan volgt een strenge winter. In dit geval kunnen we ons de borst natmaken want ik vond hem tussen wat mosplantjes.
We zullen zien of de door mij als onbetrouwbaar bestempelde bron kan veranderen in een betrouwbare en het dus echt "Frozen Holland" wordt in de loop van de week.

Ik zou alle liefhebbers van schaatsen in ieder geval willen aanraden om de schaatsen nu al uit het vet te halen en te laten slijpen, ben je mooi voor de meute aan, het Meeldauwlieveheersbeestje en Piet Paulusma zeggen beide dat het niet voor niets zal zijn.

Landschap

2012-01-20T10:38:00.000-08:00

Mooi landschap is schaars tegenwoordig, Het moet al in handen zijn van een "natuurmonumenten", een "provinciaal landschap" of desnoods Staatsbosbeheer wil het een beetje veilig zijn voor projectontwikkelaars , handelaars in wind of makelaars in luchtkastelen, ook als het in handen is van onze koninklijke familie is er weinig kans op versnippering ook al moet je hierbij voor lief nemen dat er af en toe wat in het rond wordt geknald, op een hertje of zwijntje meer of minder moet je niet letten.
Het open landschap van Groningen lijkt zo plat en na de ruilverkavelingen zo open dat je denkt dat hier weinig aan te verstoren valt, maar niets is minder waar.
Na de hoogspanningsmasten ,die al zo gewoon lijken dat je ze soms pas op de foto ziet, zijn er plannen voor windmolens en in vergelijking met die torens zijn de hoogspanningsmasten maar luciferstokjes.
De totale hoogte , dus met een wiek op de hoogste stand, kan 200 meter zijn.
Tja... en dan te bedenken dat mijn tuinschutting niet hoger mag zijn dan 1,80 m
gelukkig is het uitzicht in Tetjehorn nog niet bedorven door deze reuzen.

Maar als je goed kijkt zie je wel de "lage" hoogspanningsmasten.
Het landschap zal altijd aan verandering onderhevig zijn, dat is niet erg maar laat het dan ook een keer mooier worden.
De natuur doet dit ook want op de volgende foto staat hetzelfde rijtje bomen als van de foto van de blog van 7 december jl.
Zelfde bomen maar een totaal ander landschap.

De volgende keer hoop ik weer een paar landschapsfoto`s te kunnen laten zien, deze keer echter van landschappen die niet vaak over het hoofd worden gezien.
Enne.. als je zicht hebt of krijgt op zo`n monstermast mag je wat mij betreft best je schutting ook wat hoger opzetten, het uitzicht is toch al naar de kl....

Woltersum

2012-01-07T11:34:00.000-08:00

Iedereen in Nederland weet nu dankzij de overvloedige regenval en de zwakke eemskanaaldijk waar Woltersum ligt. Ook begrippen als kwel, dijkverzadiging en spuien worden opnieuw uitgelegd, zelfs "zandzakken voor de deur" is opeens geen grap meer.
En dat al na een paar dagen regen en harde wind, kun je nagaan wat er gebeurt als de natuur het echt op z`n heupen krijgt.
In de natuur zijn er planten die niet vies zijn van een beetje vocht. Sterker nog, deze planten zijn zo`n beetje de enige die ook in de winter nog bladgroen hebben en daarmee de natuur plaatselijk een frisgroen karakter meegeven. Mossen hebben geen wortels en geen vaatbundels. Water nemen mossen rechtstreeks uit de lucht, hun blaadjes zijn maar èèn cellaag dik. Daarom zijn mossen ook erg gevoelig voor luchtverontreiniging en leggen ze vaak als eerste het loodje bij verontreinigingen.
Het wordt eentonig maar ook van mossen komer er in nederland zo`n 600 soorten voor. het is daarom en het feit dat ze zo klein zijn bijna onmogelijk om zo op het oog een mossoort te herkennen. In het minste geval heb je er een micrscoop voor nodig, Zover ga ik niet want voordat je een beetje thuis bent in de mossen ben je een paar jaar verder.
Fotograferen gaat makkelijker, ze lopen niet weg en je hoeft niet bang te zijn voor bewegingsonscherpte door de wind. het blijft wel altijd "natte knieënwerk"want mossen komen vaak op natte plekken voor.
Of je neemt gewoon een plukje mee en gaat er aan de keukentafel lekker gerieflijk en droog mee aan de slag.

Hieronder het sporenkapsel waaruit de sporen komen die dan weer uitgroeien tot nieuwe mosplantjes

Eigenlijk erg jammer dat de meeste mensen het mos alleen kennen als opvulmateriaal voor kerstbakjes en als het ongewenste groen in de tuin.

Ga eens wat vaker op de knieën (of hurken bij genoeg lenigheid) en verwonder je over dat mooie kerstbakjesspul.

PS De Eerste foto laat Gesteelde haarmuts zien, de tweede waarschijnlijk Gewoon dikkopmos. Met dank aan Waarneming.nl

Slak en spin

2012-01-03T07:28:00.000-08:00

Zo! het vuurwerk is geknald, de kater verdronken en het eerste goede voornemen alweer geschonden. Het nieuwe jaar is weer begonnen.
Buiten is het officieel winter maar als je in de tuin in de strooisellaag wroet zie je nog veel klein spul rondscharrelen, slakjes, spinnetjes, kevers en ander klein spul zijn nog volop aanwezig. wat wil je ook, er is nog geen fatsoenlijke vorstdag geweest, en zolang dat niet gebeurt gaat de natuur gewoon verder met herfstig wezen.
Voordeel is wel dat je met enig gezoek best nog wel wat beestjes kunt vinden, zoals dit kleine slakje.

Dit is de Gewone haarslak, de foto laat zien waarom.

Hij leeft van organisch materiaal in de strooisellaag en komt algemeen voor in Nederland.

Weekdieren zijn niet knuffelbaar en ze vreten aan onze bloemperkjes, daarom worden ze meestal ondergewaardeerd maar laat nou net het oudst levende dier op aarde een weekdier zijn!! Wetenschappers hebben in 2007 een Noordkromp (tweekleppig schelpdier in zee)gevangen die minstens 405 jaar oud was. Dus toen wij net de slag bij Nieuwpoort hadden gewonnen werd dit beestje geboren.

Zo oud wordt dit slakje niet, 2 jaar is zijn gemiddelde levensduur.

ook deze Grote trilspin redt het maar een fractie van de tijd van die Noordkromp , ook al was het maar om de zeer vijandige omgeving waarin deze trilspin leeft.

Hij komt voor in onze huizen in kelders, meterkasten en andere donkere vergeten hoekjes. Maar af en toe als de schoonmaakwoede toeslaat verschijnt ook hier de stofzuigerslang en is hij ten dode opgeschreven.

het is trouwens een geduchte jager want hij is de meeste spinnen waaronder de zo "geliefde"huisspin (je weet wel ,die grote engerd die soms vanonder de bank over de vloer rent) de baas.

Maar tegen de stofzuiger of krant is hij machteloos.

Dit beestje heb ik buiten vrij gelaten, maar of hij daar echt blij van wordt ?

Blikken

2011-12-31T01:55:00.000-08:00

Terugblikkend op het bijna voltooide jaar 2011 ben ik besttevreden. Mijn persoonlijk doel om tenminste elk jaar een nieuwe vogelsoort tezien is ook dit jaar weer gehaald. In Friesland zag ik , weliswaar in de verte,een Klapekster. Niet echt heel zeldzaam en een doorgewinterde vogelaar zal erniet zo snel wakker van liggen maar ik was er blij mee. Al helemaal toen ikdezelfde soort later ook in de Westerbroekstermadepolder zag.

Verder heb ik nog wat beestjes en planten gezien die ook opmijn persoonlijk verlanglijstje stonden. Het hoogtepunt daarvan was toch welhet Vliegend hert die vond ik op een pad in de kroondomeinen op de Veluwe,weliswaar was het feit dat hij dood was enigszins een domper op mijnpersoonlijke feestvreugde maar toch..,ik heb hem bewaard. Hij krijgt een plekje naast de Driehoornmestkever en deBasterdzandloopkever.

Ook in hetzelfde gebied zag ik voor het eerst de Groenezandloopkever die ook nog zo vriendelijk was om te blijven zitten voor eenfoto.

Verder waren de Penseelkever, Groot blaasjeskruid ,Muizenstaart en de Roerdomp de broodnodige krenten in de natuurpap die ik mochtverorberen .

In Tetjehorn was het Goudknopje een mooi plantje om te zien en in de omgeving vanWoudbloem was en is het ook altijd goedstruunen.

De Adders op de hei bij Balloo waren al vroeg in hetvoorjaar een lekker toetje, maar helaas mocht ik de Heikikker evenals zijn nogzeldzamere neef , de Boomkikker niet bewonderen. De natuur is nu eenmaal nietop afroep te krijgen, gelukkig niet!

Vooruitkijkend op het volgend jaar blijft er genoeg tewensen over, het soortenverlanglijstje blijft onveranderlijk groot, er gaat wataf maar er komt ook genoeg weer bij.

Een privé-project voor2012 is het zoveel mogelijk soorten zien in m`n eigen gemeente (Appingedam). Dehoeveelheid soorten bij elkaar krijgen is niet het moeilijkste. De determinatieis het zwaarste onderdeel. Stiekem ga ik voor 1000 soorten maar misschien isdat te hoog gegrepen en is 500 een meerrealistischer getal, desnoods worden het er 365, dan volstaat het om elke dag èèn nieuwe soort bij te schrijven. Wezullen zien.

Het waarom ? tja… Het is ook een stok achter de deur om deminder bekende en populaire diersoorten eens te bekijken, zo zijn er in defamilie van de pissebedden in Nederland 39 soorten bekend, want met alleen devogels en de zoogdieren kom ik er niet. Ook in andere minder bekende maar welsoortenrijke families zal ik me moeten verdiepen.

Ik hoop verder ook weer veel van de natuur te kunnengenieten maar dat is mede afhankelijk van de gezondheid van m`n naasten ,vrienden en van mijzelf, wat weer verband houdt met de wens die ik al mijnvolgers op het blog toewens , een goede gezondheid in 2012.

Kerstgroet

2011-12-22T07:12:00.000-08:00

December 2010 was een maand die zich uitstekend leende voor het maken van een specifieke kerstkaart.
Sneeuw en ijs,rijp op de bomen, vaak tegen een strak blauwe lucht boden alle kans voor het maken van zo`n heerlijk ouderwetse kerstkaartfoto.
En eerlijk is eerlijk, ik vindt deze kerstkaarten het allermooist. Ik heb niets met die moderne kerstkaarten met alleen maar kerstmannen, kerstballen of rendieren,. Nee geef mij maar een oudhollandsch winterlandschapje.
Begrijp me niet verkeerd; de kerstkaart vindt ik niets maar de wensen van de afzender weet ik heus wel op waarde te schatten (ik zeg dit er maar even bij anders krijgen we met kerst 2012 geen kerstkaart meer door de brievenbus ).
Maar dit jaar dus niets van dit alles, niet dat het voor mij veel uitmaakt, ik ben nog steeds niet in staat om m`n camera met twee handen voor m`n snufferd te houden.
Daarom maar even terugkijken op die geweldige decembermaand van 2010.

Wat een verschil met de natte grauwe maand die we nu voor de kiezen hebben.

Maar ja... de natuur laat zich van alle kanten zien en daar hoort ook de grauwe kant van de medaille bij.

Met zo`n door de natuur aangekleed struikje verbleekt eigenlijk elke door de mens opgeleukte kerstboom.

Net als met veel dingen uit de natuur geldt ook hier dat als je het binnenshuis neemt de charme er snel vanaf Het smelt, verrot, bederft of vergaat snel, of in geval van de kerstboom; het verliest zijn naalden.

(Grote waterweegbree)

Rest mij nu niets meer dan alle bezoekers van mijn blog fijne feestdagen te wensen

't Het nog nooit, nog nooit zo donker west

2011-12-07T13:15:00.001-08:00

Ik beleef niet echt veel de laatste dagen, zeg maar gerust niets. Mijn radius beperkt zich zover ik kan lopen en de eventuele onderwerpen voor een foto die ik dan nog tegenkom bevinden zich buiten bereik.
Knielen, bukken,hurken, is geen optie met een gebroken arm, om over liggen nog maar niet te spreken.
En als dat al zou lukken dan dient zich het volgende probleem aan; het bedienen van een spiegelreflex met èèn hand., dat is geen sinecure, zoniet onmogelijk.
Het volgende probleem is de pc.,met de linkerhand al het knip,plak en typewerk afraffelen is een langzame en frustrerende taak.(over dit stukje heb ik dan ook de hele avond-onderbroken door vele pauzes-gedaan).
Daarom ook wat foto`s uit het archief maar wel passend bij het weer.

Koud, nat en winderig

t`Zelfde laken en pak, oftewel nog kouder natter en winderiger.

Tetjehorn op een moment dat je er weinig anderen tegenkwam.

En toch is daar altijd weer die afgezaagde spreuk die hoe dan ook wel veel waarheid bevat.
"Achter de wolken schijnt de zon"
of zoals ze hier in Groningen zeggen "'t Het nog nooit, nog nooit zo donker west
Of 't wer altied wel weer licht- Ede Staal).

En zo is`t krek

Vleugellam

2011-11-26T09:48:00.001-08:00

Met links getypt want rechts is tijdelijk uitgeschakeld, daarom ook geen lang verhaal dit keer
Nacht-en grondvorst melden zich al maar ook daarvoor geldt voor mij,:het mag nog wel even duren.
(bijna) niets is erger dan inmobiel thuis te zitten met schaatsijs , met toch wel de nadruk op "bijna",er zijn ergere dingen.

Een vorstelijk boeketje is zo gemaakt

van Madelief en Rode klaver

November bloeit

2011-11-16T13:58:00.000-08:00

Wie denkt dat er in november geen bloeiende planten meer zijn komt bedrogen uit.
ik geef toe, de gele velden met Paardenbloemen en de bermen vol Fluitekruid zul je niet meer zien maar als je er op let kom je nog vele bloeiende planten tegen.
Zelfs na de nachtvorst geven sommige planten het nog niet op.
Ik zag Rode en Witte klaver, Muurleeuwenbek, Wilde chicorei, Distel en Bitterkruid en (zie plaatje)de Gevlekte dovenetel

Madeliefjes vindt je zelfs de hele winter door.
Dus heren, verras je vrouw of geliefde (of desgewenst allebei) eens met een veldboeket in november, succes verzekerd, scharrel ook nog de namen van de in het boeket voorkomende soorten bloemen op en je kan helemaal niet meer stuk.(in elk geval tot 5 december).
Komt nog bij dat er in zo`n boeketje ook nog veel meer leven zit (soms letterlijk) dan zo`n steriel boeketje uit de bloemenwinkel of nog erger van de benzinepomp.
Close up van Muurleeuwenbek

Wie het kleine niet eert is`t grote .......

Haarst

2011-11-06T14:54:00.000-08:00

Je zou het niet zeggen met de temperaturen van de afgelopen dagen maar de herfst is toch echt begonnen.
Zomer in oktober en lente in november, het moet niet veel gekker worden. Als we nu maar een gewone (lees: koude) winter krijgen ben ik tevreden.
De natuur gaat zijn eigen gang, de bladeren vallen wat later en ook het insectenspul vliegt je nog regelmatig om de oren.
Maar toch ontkomt de natuur niet aan de wisseling van het de seizoenen. Paddestoelen die het hele jaar ondergronds werken komen in de herfst op om hun sporen te verspreiden.

En je ziet dat de opruimers van de natuur zelf ook weer opgeruimd worden, getuige de vraatsporen aan deze hoedjes, Dit alles onder het motto : Opgeruimd staat netjes.

het symbool van de herfst is de paddestoel, alhoewel je paddestoelen eigenlijk in elk jaargetijde welk kunt zien is de herfst de toptijd voor mycologen.

Samen met een weggeteerd blad een mooi herfstplaatje

Insecten die nu nog rondvliegen leven niet zo heel lang meer.

Het volgende beestje trof ik aan op de stengel van een brandnetel, eerst dacht ik dat hij nog leefde maar algauw zag ik dat hij -ondanks het feit dat hij nog op z`n poten leek te staan- niet meer in leven was.

Verschrompeld, weggeteerd, al enigszins beschimmeld heeft deze steltmug al staande op een brandnetel zijn laatste adem uitgeblazen.

Steltmuggen lijken op Langpootmuggen, maar verschillen hiermee door het ontbreken van een verlengde snuit.

Ik dacht wel op een soortnaam te kunnen uitkomen maar ik als op Wikipedia dat er in Nederland zo`n 144 soorten kunnen voorkomen. En aangezien dit familielid van de mug niet echt in de belangstelling staat van de gemiddelde nederlander en door zijn uiterijk ook niet echt aaibaarheidsgevoelens opwekt is er weing van te vinden op het internet.

Uiteraard is er ook voor deze soort wel een select groepje kenners te vinden maar ik weet uit ervaring dat het determineren van dit soort beestjes aan de hand van een foto een moeilijke zo niet onmogelijke zaak is.

Daarom laat ik het maar bij zijn familienaam:

een steltmug, hier in levende lijve.

Wereldwijd zijn er zo`n 10494 soorten van deze familie bekend. Lijkt mij dat er dus mensen moeten zijn die hun levenswerk ervan gemaakt hebben om deze familie te beschrijven.

Respect daarvoor,

Nieuwe soort !!

2011-11-02T06:10:00.000-07:00

Ik ga dit tenmpo van posten op mijn nieuw adres natuurlijk niet volhouden, maar om dit nieuwe"blog-adres" even een vliegende start te geven en omdat ik al sinds de zomer m`n schrijei niet meer kwijt kon volgen de blogs elkaar nbu in rap tempo op.
Maar zoals gezegd dit houd ik nier erg lang vol, èèn keer in de week is voor mij voldoende en dan moet ik ook nog maar een geschikte foto erbij hebben. nu put ik maar even uit mijn archief, dus als er al een keer een eerder geposte foto bij zit;mijn excuus daarvoor.

De foto van hieronder is al enige jaren oud en volgens mij heb ik hem nog niet eerder gebruikt.
Meestal als ik een beestje zie heb ik hem of al eerder gezien of op een plaatje reeds bekeken,Zo niet dan weet ik toch meestal wel in welke richting ik moet zoeken.

Maar dit beestje had ik nog nooit gezien noch wist ik van het bestaan van deze familie of groep.

toen ik hem in de Eemshaven vond in aangespoeld rommel dacht ik eerst dat het een plastic speelgoedbeestje was, zoiets als kinderen wel eens uit een snoep-automaat halen (weinig rommel voor veel geld), maar nadere bestudering leerde mij dat het toch echt een levend beest was. Ik heb hem snel op de foto gezet en thuis gekomen via het internet kwam ik erachter dat het een zg. Michelinnmannetje (Pycnogonum littorale) was.

Deze diertjes zijn familie van de Zeespinnen (geleedpotigen), ze komen voor langs de kust en leven van Zeeanemonen en Zeekomkommers, deze worden aangeprikt en uitgezogen middels het slurfje.

Volgens Soortenbank.nl is de soort de laatste jaren zeldzaam geworden in Nederland.

Ik heb hem daarna ook nog nooit weer gevonden, maar ik weet dat ze in de Eemshaven kunnen voorkomen.

Toch mooi dat je in Nederland nog onbekende soorten kunt tegenkomen.

Vale ouwe

2011-10-31T14:33:00.000-07:00

Ik heb de neiging om het gebied waarin het laatst gestruund heb direct te bestempelen als " èèn van de mooiste gebieden die ik ken", deze kwalificatie gaf ik al mee aan Ameland, Texel, Schiermonnikoog, Lauwersmeer, Dwingelderveld, de Vechtstreek, enz enz. En nu wilde ik alweer beginnen met ; Dit is èèn van de ... etc.. beetje overdreven dus, maarrrr, de Veluwe blijft toch èèn van ons lands mooiste natuurgebieden.
Het is al een tijdje geleden en de zomer was niet om over naar huis te schrijven maar toch zaten er in onze vakantie op de Vale Ouwe een paar dagen tussen met flink wat zon, en dan zijn de bossen en heidevelden prachtig om in rond te struunen..

Maar ook de omgeving van Bergum in Friesland viel mij ondanks het vooroordeel dat Friesland vooral plat, vlak en winderig is erg mee. het is een coulissenlandschap met vrij veel fiets-en wandelpaden, kortom weer een prachtig stukje nederland.

Alleen de taal heb ik wat moeite mee, Bergum,Burgum,Eastermaar,Eastermoor,Oostermeer of maar, de Tom-Tom werd er helemaal gek van.

Ik werd op een gegeven moment aangesproken wat klonk als "fjauertreienseistig"of zoiets. Aangezien ik voor een kassa stond had ik al snel door dat het waarschijnlijk het bedrag was dat ik moets betalen, maar om de kassière nu een briefje van twintig te geven om op die manier door het wisselgeld te tellen erachter te komen wat er nu precies gezegd werd, dat ging mij te ver. Dus vroeg ik maar of ze het in het nederlands kon herhalen omdat ik uit de buurprovincie kwam. Dit was geen probleem. maar het geeft wel aan dat je met een uurtje rijden al een taalgrens bent overgestoken.

Earnewoude:

Blaasjes

2011-10-30T02:09:00.000-07:00

Over deze waterplant wilde ik al langere tijd iets schrijven.
Groot Blaasjeskruid is een zogenaamde vleesetende plant, niet dat we nu tijdens het zwemmen bang moeten zijn dat we een been of arm kwijtraken, daarvoor is het plantje net iets te klein. Watervlooien (eigenlijk kleine kreeftjes) moeten wel degelijk oppassen. Groot blaasjeskruid heeft-zoal de naam al aangeeft- de beschikking over blaasjes met daarin een door de plant gecreeerd vacuüm, zogauw een klein waterdiertje de haren aan de buitenkant aanraakt gaat het blaasje open en wordt het slachtoffer naar binnen gezogen. Een simpel maar doeltreffende methode.
Groot Blaasjeskruid heeft wortels maar zweeft vrij in het water.
Het gekke is dat dit plantje voorkomt in vrij voedselrijke wateren, dit in tegenstelling tot andere vleesetende planten die vaak voorkomen op voedselarme gronden.
Groot Blaasjeskruid vormt gele bloemen die boven water uitsteken en dan kunnen worden bestoven door insecten.
In de herfst worden zogenaamde "turions" gevormd. Dit zijn knoppen gevormd door blad en stengel die naar de bodem zakken en in het daaropvolgende voorjaar weer uitlopen tot een nieuwe plant.
Groot Blaasjeskruid.

Zo heeft elk plantje z`n overlevingsstrategie.
Krabbescheer zakt bv in z`n geheel naar de bodem om in het voorjaar weer op te stijgen. dit doet hij door gas te vormen in zijn cellen die dan weer zorgen voor drijfvermogen.
Krabbescheer met vrouwtje lantaarntje

Gele lis doet het nog weer anders.

Deze mooie oeverplant vormt zaden die als dambrikken naast elkaar liggen.

Deze zaden kunnen drijven en als ze op de oever aanspoelen kunnen ze weer ontkiemen, op die manier zorgt de plant dat de zaden op de meest gunstige plaats ontkiemen.

Zaden van de gele lis

Langzamerhand is de toptijd voor planten voorbij maar sommige planten houden het lang vol in de herfst

Eeuwig tijdgebrek

2011-10-29T10:50:00.000-07:00

Door de problemen op het vorige "web-log"ben ik nu ten einde raad maar begonnen op een nieuw blog.
Het oude adres is al sinds augustus zo goed als onbereikbaar en het einde is nog steeds niet in zicht, ook de informatie hierover is zeer schaars.
Vandaar dit nieuwe adres om toch maar door te kunnen gaan met het posten van verhaaltjes, columns en foto`s.
En bij het oogsten van foto`s en verhalen komt het oude probleem weer om de hoek kijken; het eeuwige tijdgebrek, raar eigenlijk dat juist datgene wat je het meest kunt missen het vaakst zich voordoet. Tijdgebrek heeft alle tijd.
Tijdgebrek, boeken zijn er volgeschreven om je van het juiste advies te dienen, maar het kost wel tijd om deze allemaal te lezen en juist...tijd hebben we steeds minder.
Maar is tijdgebrek wel de oorzaak ?.. volgens mij niet! het aanbod aan vrijetijdsbesteding is te groot.
Vroeger ging de dag op aan het zorgen voor voedsel, kleding en onderdak, kortom de eerste levensbehoeften. Tegenwoordig kost ons dat maar een paar uur per dag, 8 uur werken en dat voor 5 dagen in de week. de rest moet ingevuld worden door recreatie, sport, cultuur, ontspanning of een combinatie daarvan.
Zo was in deze week voor het eerst in de Westerbroekstermadepolder maar doordat ik nog andere verplichtingen had kon ik maar een goed uur doorbrengen in de vogelkijkhut aldaar.
En voordat je in de hut bent kost je al zo`n 10 minuten lopen (en ook weer terug dus). blijft over 40 minuten in de hut, in en uitpakken en opstellenvan de benodigde apparatuur (fototoestel, verrekijker en telescoop) 5 minuten. Dan nog eens 5 minuten om van schoenen te wisselen bij de auto en zie van dat uur blijft ongeveer 30 minuten netto kijktijd over, het verschil tussen bruto en netto is dus erg groot, het lijkt de belastingdienst wel.
Daarom is het des te verwonderlijker dat ik in dat halfuurtje nog een vogel te zien kreeg die ik nog niet eerder had gezien (uitgezonderd een keer een vage witte stip in de verte).
Ee klapekster liet zich mooi zien in het telescoopbeeld, ook diverse Grote zilverreigers waren van de partij en de hoeveelheid ganzen en eenden was ook erg groot. maar om die allemaal goed te bekijken door de telescoop was de tijd tekort, zoals zo vaak. Vandaar ook geen foto kunnen maken.
Onderstaande foto is van vorige week en komt uit Friesland , het was echt regenboogweer.